به به چقدر دوستان رياضي

به به چقدر دوستان رياضي دان و دانشمند زياد داريم :) مرسي دوستان از توضيحاتتون. از همه کساني که وقت عزيزشون رو گذاشتن و با اي ميل برام نکته لينک ديشب رو توضيح دادن همين جا تشکر مي کنم :) علي پيروز جان هم که تو وبلاگ دات کام شده اش توضيح داده چي به چيه :) البته همون ديشب خودم به همين نتيجه رسيدم و يکي از دوستان عزيز هم فوري زنگ زد و پاي تلفن توضيح داد برام که يه وقت من نميرم از کنجکاوي!

ياد مدرسه و درسهاي رياضيمون افتادم. خب الآن ممکنه خيليهاتون هنوزم دارين رياضي مي خونين تو دانشگاه براي رشته هاي مختلف ولي من حواسم بود که دقيقا يه رشته اي انتخاب کنم که هيچ ربطي به اين درس نداشته باشه! سال دوم دبيرستان که بايد انتخاب رشته مي کرديم با اينکه خيلي از فلسفه، منطق و ادبيات خوشم ميآد نرفتم رشته انساني چون بچه هاي انساني مدرسمون يه جوري بودن!!

تجربي هم که اصلا نمي تونستم حتي بهش فکر کنم. کابوس اينکه مجبور باشم اسم انوع اقسام کرم آسکاريس و کدو و کرمک و انگل و چه مي دونم چي چي رو حفظ کنم برام غير قابل تصور بود. همون سال اول هم که زيست داشتيم تمام مدت سر کلاس تنم مور مور ميشد و همش مي رفتم بيرون نفسهاي عميق مي کشيدم و ميومدم دوباره تو. البته نمي دونم چرا انقدر نمره هام همشه بالا ميشد تو زيست، شايدبه خاطر اينکه انقدر برام آزار دهنده بود خوب تو ذهنم حک ميشد و يادم نمي رفت!

هنرستان هم که جاي بچه حساس ها و هنرمندها بود که من تو هيچ کدوم از اين دسته ها نمي گنجيدم، پس موند رياضي فيزيک. فهمش برام فوق العاده آسون اما تمرين اضافي کردنش برام غيرممکن. معلمهام و مامانم دق مي کردن و بيچاره ها هر کاري مي کردن نمي فهميدن من چرا سعي نمي کردم از اين همه راحتي فهم استفاده کنم. خودمم نمي دونم.

از فيزيک که متنفر بودم، مکانيک رو تحمل مي کردم. هندسه تحليلي رو دوست داشتم يه کمي اما نه به اندازه اي که باعث شه به جاي کپي کردن حل المسائل يه کم خودم فکر کنم! شيمي آلي برام جالب بود، اما فقط جالب بود که يه دور بهم يه چيزي بگن و من بگم اه چه جالب! جبر باحال بود مخصوصا انتگرال و ديفرانسيل. تنها چيزي که واقعا ازش لذت مي بردم رياضيات جديد بود و هميشه بالاترين نمره ام بود.

بقيه درسهاي عموميم همه بالا بودن مخصوصا زبان و ادبيات.

واي چقدر طولاني شد. يادم باشه فردا براتون از نمره هاي سال چهارم بگم،‌ کلي مي خندين:))